Mysia Straż: Jesień 1152, część 1 [David Petersen] [recenzja]

W ramach archiwizowania starszych recenzji: Wiadomość o ukazaniu się w Polsce Mysiej Straży Davida Petersena – serii, za którą amerykański autor otrzymał Nagrodę Eisnera – była sporym zaskoczeniem. Tym bardziej, że pierwsza część owego cyklu ukazała się nakładem stosunkowo młodej oficyny Bum Projekt. Mouse Guard jest pozycją, na którą już od dłuższego czasu ostrzyłem sobie zęby i o której słyszałem wiele dobrego, więc nikogo nie powinien zaskoczyć fakt, że ucieszyłem się na wieść o możliwości przeczytania rodzimego przekładu tego komiksu. Przypuszczam zresztą, że nie tylko ja.

>>>całość

Spust, czyli pamiętnik onanisty pasjonata [Joe Matt] [recenzja]

W ramach archiwizowania starszych recenzji: Po Na własny koszt Chestera Browna i Życie nie jest takie złe, jeśli starcza ci sił Setha polski czytelnik dostaje w swoje ręce album Joe Matta, ostatniego z trójki przyjaciół tworzących opowieści obrazkowe. Tak jak w przypadku wymienionej wyżej historii autorstwa Browna (opatrzonej podtytułem Komiksowy pamiętnik bywalca burdeli), wystarczy jeden rzut oka na okładkę, by wiedzieć wszystko. Otóż Matt stworzył "pamiętnik onanisty pasjonata" (uwaga dla przewrażliwionych: nigdzie nie ma informacji, że jest to rzecz tylko dla dorosłych). Czy obok takiej deklaracji można przejść obojętnie?

>>>całość

Ethel & Ernest: Prawdziwa historia [Raymond Briggs] [recenzja]

W ramach archiwizowania starszych recenzji: Ethel & Ernest jest pierwszym komiksem Raymonda Briggsa wydanym w Polsce. Dodajmy również, że ukazującym się po licznych perypetiach oraz wielokrotnie przekładanym terminie premiery. Rodzimy czytelnik wreszcie może zapoznać się z ważnym dziełem w dorobku tego interesującego autora. W albumie Briggs opisał życie swoich rodziców, począwszy od 1928 (przybliżając okoliczności, w jakich się poznali) aż do wybranych dni 1971 roku – momentu ich osobnych, ale niezbyt odległych czasowo śmierci.

>>>całość

Reszta świata: Świat nazajutrz [Jean-Christophe Chauzy] [recenzja]

Po lekturze pierwszego tomu serii Reszta świata, której autorem jest Jean-Christophe Chauzy, trochę sobie ponarzekałem – przede wszystkim na scenariusz, bo piękne ilustracje, zwłaszcza, jeśli znajdowały się na nich krajobrazy, potrafiły zrobić ogromne wrażenie. Sama historia rodziny radzącej sobie po kataklizmie (którego skala nie jest jeszcze im znana) lądowała moim zdaniem w szufladce podpisanej „Zmarnowany potencjał”, chociaż pod koniec zaczynało robić się trochę bardziej interesująco. 

Durango: Jessie [Yves Swolfs & IKO] [recenzja]

Durango wjeżdża po raz siedemnasty i przynosi ze sobą kolejną zmianę rysownika – wcześniej kreską zajął się, zamiast odpowiadającego za scenariusz serii Yvesa Swolfsa (którego polski czytelnik może kojarzyć między innymi także z cyklu Książę nocy), Thierry Girod, tym razem autorem ilustracji jest Iko. A jak tam reszta – są inne duże zmiany, może jakieś trzęsienie ziemi? 

Nie za bardzo. Pytanie, czy to źle? Otóż moim zdaniem niekoniecznie. 

Umbrella Academy: Dallas [Gerard Way & Gabriel Bá] [recenzja]

Po lekturze albumu Suita apokaliptyczna czułem się dość usatysfakcjonowany: było sympatycznie, z pomysłem, dość nietypowo i ze świetną kreską. Pierwszy tom serii Umbrella Academy przypadł mi do gustu, ale jednocześnie chciałem, żeby kolejny był jeszcze lepszy – bo czemu miałbym tego nie chcieć? 

Voyeur: Komiksy erotyczne z Playboya, tom 1 [Horacio Altuna] [recenzja]

Album Voyeur 1: Komiksy erotyczne z Playboya to publikowane w słynnym magazynie opowieści obrazkowe, których scenarzystą oraz rysownikiem jest Horacio Altuna. Wypada dodać, że są to liczące po cztery plansze historie z założenia humorystyczne. Polski czytelnik dostaje całość w twardej oprawie i w bardzo dużym formacie, z dodatkami w postaci przedmowy oraz szkiców. 

Storm, tom 8: Żyjąca planeta/Vandaal Niszczyciel [Martin Lodewijk & Don Lawrence] [recenzja]

Ze Stormem przez cały czas wygląda to tak, że czytam kolejne tomy i mam po lekturze jakieś przemyślenia, po czym sprawdzam swoje recenzje wcześniejszych albumów tego cyklu i widzę, że owe przemyślenia właściwie nie ulegają zmianie. Czyli co, historie Żyjąca planeta i Vandaal Niszczyciel to wciąż stary, dobry Storm? Tak – ale czy to dobrze? 

Ira dei: Złoto Kaidów [Vincent Bourgeau & Ronan Toulhoat] [recenzja]

Tankred, Norman o tajemniczej przeszłości zobowiązuje się do pomocy Haraldowi, wodzowi Waregów, w zdobyciu Taorminy, a jeśli mu się to uda, w dowód wdzięczności otrzyma znajdujące się w mieście tytułowe złoto. Do czego tak naprawdę zmierzają Tankred oraz jego towarzysz, legat papieski Szczepan, i czy na pewno jest to ten sam cel? 

Gałęziste (i trochę Inkub) [Artur Urbanowicz] [recenzja]

Na książki Artura Urbanowicza trafiłem właściwie przypadkiem – po prostu pewnego pięknego dnia na facebookowej ścianie wyświetliła mi się reklama Gałęzistego, a pod nią zatrzęsienie komentarzy niemal wyłącznie zachwyconych czytelników. Aż tak pozytywny odbiór wydał mi się podejrzany, zajrzałem więc jeszcze na Lubimy Czytać, gdzie było już trochę mniej entuzjastycznie, a część użytkowników polecała zacząć jednak od Inkuba. 

Horror w Arkham: Gra karciana [Nate French & Matthew Newman] [recenzja]

Udało się – wreszcie napisałem recenzję karcianego Horroru w Arkham. Wydaje mi się, że do tekstu podszedłem ze sporą ostrożnością i będąc świadomym, że żadnym tam ekspertem nie jestem – czymże jest moje mniej więcej 50 rozgrywek w porównaniu z wojażami prawdziwych fanatyków tej gry? Spokojnie, znam swoje miejsce w szeregu i mam nadzieję, że nie nawypisywałem tu zbyt wielu głupot ani nie pominąłem szczególnie ważnych rzeczy (poza tym w tekście generalnie chwalę, więc chyba nie będzie linczu). Z drugiej strony, przecież zagranie w coś 50 razy to w moim i zapewne nie tylko w moim wypadku całkiem niezły wynik (punkt odniesienia tutaj), z powodu którego wydaje mi się, że coś tam o tej karciance jednak wiem. A co wiem, zawarłem w „kilku” poniższych akapitach. 

Reszta świata [Jean-Christophe Chauzy] [recenzja]

Sięgając po Resztę świata, przed lekturą nie dowiecie się właściwie niczego – co prawda napis na ostatniej stronie okładki głosi: Jak zachować człowieczeństwo, starając się przetrwać za wszelką cenę?, ale takie zdanie może przecież oznaczać wszystko i nic. O czym tak naprawdę jest ten komiks i kto jest jego autorem? Jakie są inne jego komiksowe dokonania? Nie wiadomo, trzeba natomiast przyznać, że ilustracja na okładce, przedstawiająca zniszczony krajobraz, martwe zwierzęta i rodzinę w drodze, zdecydowanie zachęca do lektury. 

Banda dwóch [Danilo Beyruth] [recenzja]

Dwóch typów spod ciemnej gwiazdy, jedynych ze swojej przestępczej bandy, którzy nie zginęli z rąk wojska, postanawia odzyskać głowy swoich zabitych towarzyszy. Po ich spotkaniu, w miejscu nazywanym Skałą Trupa, rodzi się pewien plan… 

Ciemność [Jozef Karika] [recenzja]

Gdyby ktoś błędnie założył, że jestem osobą, którą należy zapytać o dobry książkowy horror, odpowiedziałbym, że po pierwsze się nie znam, a po drugie, Jozef Karika jest król straszenia jak lew jest król dżungli. Ja wiem, że w pierwszej kolejności powinienem wymienić całą masę bardziej zasłużonych dla gatunku nazwisk, ale w zeszłym roku to właśnie Strach i Szczelina sprawiły, że trzeba byłoby rzucić we mnie ogromnym workiem wypełnionym pieniędzmi, żebym w ogóle rozważył wybranie się w zimie w góry. 

T.I.M.E Stories: Madame [recenzja]

Po trochę ponad trzech latach (bo rozpoczęliśmy naszą przygodę z T.I.M.E Stories jakoś w październiku 2016 roku) wreszcie dotarliśmy do finału. Nie ukrywam, że byłem bardzo ciekawy, jak to wszystko się skończy, tym bardziej, że przecież kolejne dodatki sukcesywnie rozbudowywały główny wątek, mnożąc pytania i jednocześnie skąpiąc graczom odpowiedzi. Wynikało z tego jasno, że całość wyjaśni się właśnie w Madame, prawda? PRAWDA?

Marshal Blueberry [Moebius, William Vance & Michel Rouge] [recenzja]

Stworzona przez dwóch nieżyjących już klasyków europejskiego komiksu, jakimi niewątpliwie są Jean-Michel Charlier oraz Moebius, wielowątkowa seria Blueberry to pozycja, którą należy znać. Tak po prostu, nie tylko jeżeli jest się wielbicielem westernów. Tak się jednak składa, że wydawnictwo Egmont zdążyło już opublikować w Polsce wszystkie albumy wchodzące w skład głównego cyklu oraz album zerowy, po czym dała rodzimemu czytelnikowi serię poboczną, zatytułowaną Marshal Blueberry.

Olimpo Tropical [Andre Diniz & Laudo Ferreira] [recenzja]

Przyznaję się bez bicia, że choć o wydawnictwie Mandioca przeczytałem i usłyszałem całkiem sporo pozytywnych opinii, Olimpo Tropical jest ich pierwszym komiksem, jaki trafił w moje ręce. I nie ukrywam – byłem bardzo ciekawy, czy od razu zaiskrzy. 

Szczelina [Jozef Karika] [recenzja]

Niedawno zachwycałem się Strachem Jozefa Kariki, nic więc dziwnego, że od razu po lekturze tamtej powieści sięgnąłem po kolejną, czyli właśnie po Szczelinę. Ostatnia strona okładki obiecała mi najbardziej przerażającą książkę tego autora, tyle że wspomniany Strach podniósł pod tym względem poprzeczkę bardzo wysoko – trochę nie wierzyłem, że Szczelina zdoła zrobić na mnie jeszcze większe wrażenie. 

Cykl Kozła [Lance Ward i Maciej Pałka] [recenzja]

Kupiłem ten komiks dla okładki. 

A tak poza tym to założyłem z góry, że Cykl Kozła jest komiksem narysowanym przez Maćka Pałkę (i z tego, co wiem, nie tylko ja tak myślałem), tymczasem okazuje się, że nie: Lance Ward zajął się scenariuszem oraz ilustracjami, natomiast Pałka odpowiada za wspomnianą okładkę, kolory i skład. 

T.I.M.E Stories: Accio Tempus [recenzja]

Niedawno zauważyłem, że po raz ostatni graliśmy w T.I.M.E Stories w grudniu, czyli aż 9 miesięcy temu. Refleksja chyba najodpowiedniejsza przy tego rodzaju planszówce: jak ten czas leci! Na szczęście mamy już Bractwo Wybrzeża oraz kilka nieoficjalnych dodatków, nic tylko znaleźć… cóż, czas i grać. 

Na pierwszy ogień poszło fanowskie rozszerzenie Accio Tempus, czyli misja w świecie Harry’ego Pottera. Widzę, że lubicie zaglądać do recenzji Hogwarts Battle, może więc zainteresuje was również ten fikołek. Właściwie nie wiem, skąd się wziął, decydowaliśmy, co wydrukować na podstawie listy dodatków od znajomego. Z kolei teraz, kiedy próbuję wyszukać tę misję w Internecie, nic nie znajduję. Szkoda, bo po jej ukończeniu naprawdę chcieliśmy sprawdzić kilka rzeczy, o czym za chwilę.